ELİ KANLI KATİLLER 33 MASUMU KATLETTİ

Madımak Oteli olayını sürekli gündemde tutarak, içinde PKK’nın da bulunduğu bir provokasyonu dindar insanların üzerine yıkmaya çalışanların; PKK’nın Erzincan’ın Başbağlar köyünde katlettiği dindar köylüleri hatırlamaması, düalist ve çok yüzlü bir tutumdur.

Başbağlar’da kimi insanlar diri diri yakıldı, kimileri ise camiden çıkarılarak kurşuna dizildi. 

İnsanlığını kaybetmiş teröristler, vahşi yöntemlerle sözde Sivas’ın intikamını savunmasız köylülerden almaya kalktı. Eli kanlı katiller kadın, çocuk ve yaşlı demeden masum insanları öldürerek terörizmin vahşi yüzünü kez daha gösterdi.

Takvimler 5 Temmuz 1993’ü gösterdiğinde, Erzincan’ın Kemaliye ilçesine bağlı Başbağlar köyünde akşam, unutulmaz bir acıya döndü.

Dağların arasına sıkışmış o mütevazı köy, birkaç saat içinde tarihin en ağır acılarından birine tanıklık edecekti.

Silahlı saldırganlar köyü bastı masum insanlar evlerinden ve camiden çıkarıldı, kurşunlara hedef oldu. Ardından evler ateşe verildi. O gece Başbağlar’da 33 masum hayatını kaybederken, ocaklar söndü, hatıralar yandı, bir köyün masumiyeti küle döndü. 

Alevler evlerin çatısını sararken, göğe yükselen duman yıllarca dinmeyecek bir feryada dönüştü. Taş duvarlar çatladı, kapılar kül oldu. Geride kalanların hafızasındaki acı hiçbir zaman sönmedi. 

Başbağlar, insanlığın karanlığa teslim olduğu bir gecenin adı olduğu kadar, acıya rağmen ayakta kalmanın da sembolü oldu. 

Bugün o topraklara dökülen kanlar, umut oldu, direniş oldu, kötülerin korkulu kabusu oldu. 

İnsan suretindeki katiller bir kez daha kaybederken, Allah’ın en şiddetli lanetini dileyecek duaların hedefi oldular.

Acıyı bile ayrıştıran kötüler, Başbağlar’ı hatırlamayı dahi unuttu. Katiller insanları katletti; katil seviciler ise katliamın hafızasını yok etmeye yöneldi.